Ατενίζοντας το μέλλον... Κεφ. 1

Τι θα γινόταν αν ο Μάκης Μαϊλης έπαιρνε το ΚΚΕ!

Αρχεία

Όπως διακηρύττουμε και μέσα από το καταστατικό μας, θεωρούμε την συλλογική τρολεταριακή μνήμη βασικό εργαλείο για την τρολική πάλη ενάντια στα διαχειριστικά καθεστώτα. Γι’ αυτόν τον λόγο ανοίγουμε για άλλη μια φορά το ιστορικό φωτογραφικό αρχείο της 2^ης Τ.Δ και παραθέτουμε δυο νέες εικόνες σοσιαλιστικού δέους και γραφικού κύρους.



1. Μα για ποιόν άλλο να επρόκειτο, παρά για τον πνευματικό υιό του Λέοντα Τρότσκι και τον αληθινό πιστό κι αλύγιστο συνεχιστή της «Διαρκούς Επανάστασης», τον Σ. Μάτσα, τον Σ. Μιχαήλ αλλιώς, τον Πατέρα του Τεταρτοδιεθνισμού. Ατενίζει τις εργατικές λαϊκές μάζες (από κάτω του) που εγκολπώνονται στα προστατευτικά πολιτικά του σκέλια, κραδαίνοντας τις κόκκινες παντιέρες του Κομμουνισμού και τις καρδιές της αφοσίωσης στην τροτσκιστική αλήθεια και τον πεφωτισμένο ηγέτη.



2. Ο Γιώργος Παπανδρέου (Γιωργάκης), ο Θεόδωρος Πάγκαλος (πολλών κυβικών πολιτική φιγούρα) κι ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης (γνωστός φίλος πολλών αντιεξουσιαστών) σε μια μοναδική αφίσα- παράδειγμα ιστορικής λαογραφίας- της εποχής του Υπαρκτού στην ΕΣΣΔ, βασικοί πρωταγωνιστές της θεατρικής κωμωδίας «Οι υπουργοί μου, οι σοσιαλιστές».

1ο Συνέδριο Υπαρξιακής Αναζήτησης
υπό την αιγίδα του ΜΥΡΙΖΑ

Ποιό το νόημα του ΣΥΡΙΖΑ; Ποιά η στάση του στο σήμερα; Που βαδίζουμε; Που πατάμε; Τι ψάχνουμε από την Αριστερά και την Ζωή; Ποια η αρχή και ποιό το τέλος του ΣΥΝ; Ποιό το νόημα της ύπαρξης; Υπάρχει; Υπάρχουμε; Τι είμαστε; Είμαστε χρήσιμοι; Μήπως να διαλυθούμε; Τι κάνουμε; Και τα μυστικά του σύμπαντος; Πιο αριστεροί ή πιο δεξιοί; Πιο δημοκρατικοί; Πιο σίγουροι; Ή πάλι όχι; Μήπως αναποφάσιστοι; Άραγε πρέπει; Ναι; Ίσως; Μήπως; Όχι; Παίζει; 50-50;

Ελάτε να ψαχτούμε παρέα...

Ομάδα Άμεσης Ψυχοθεραπείας κι Υπαρξιακής Αναζήτησης "ΜΥΡΙΖΑ"

για τον ΣΥΡΙΖΑ του αύριο!

Μας τα σφύριξε ένας τρόλος...

Νηστικό αρκούδι δεν επαναστατεί!

Ανάληψη ευθύνης για γερά στομάχια...

Σήμερα κι εντός του χρονικού διαστήματος 14:00 με 15:00, προχωρήσαμε σε ινκόγκνιτο κατανάλωση πρόχειρα μαγειρεμένου φαγητού, ευτελούς grill και κάκιστης ποιότητας ανθρακούχων ποτών, σε προγραμματισμένη εκδήλωση μεταπτυχιακών στο Κάτω Πολυτεχνείο. Όντας νηστικοί και αλγώντας ιδιαιτέρως πέριξ και κατά μήκος του λεπτού εντέρου, εισβάλλαμε από την κεντρική είσοδο, επί της Πατησίων, σε αίθουσα εκδηλώσεων της Αρχιτεκτονικής Σχολής, στην οποία θα ελάμβανε μέρος κι η εκδήλωση των τέως αποφοίτων και νυν μεταπτυχιακών σπουδαστών- καριεριστών της κακιάς ώρας.

Ντυμένοι στη πένα, με απαλλοτριωμένα από τα σπασμένα καταστήματα Glou (επί Δεκεμβρίου) κοστούμια, κομψές γραβάτες κι απαλλοτριωμένα- από υψηλά στελέχη της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ και της ΦΟΣ- λουστρίνια, προχωρήσαμε εντός της αιθούσης και καταναλώσαμε με ταξική λαγνεία, αλλά και γαλλική φινέτσα στις επιλογές μας, οτιδήποτε βρήκαμε πάνω στους φαντασμαγορικά στημένους μπουφέδες που έστηναν επί ώρες μεροκαματιάρηδες συνάδελφοι. Τα σκοτεινά κέντρα του μεταπτυχιακού θεάματος και το μεγαλοκαθηγητικό κατεστημένο, όπως και «κόκκινοι» φαιοχίτωνες του φοιτητοπατερισμού που παρευρίσκονταν στην εν λόγω εκδήλωση, ΔΕΝ βρέθηκαν για πρώτη φορά προ εκπλήξεως, αφού δεν πήραν χαμπάρι τίποτα ή όπως θα λέγαμε, «δεν μπόρεσαν να μυρίσουν παραπέρα από το σάπιο τους κουφάρι».

Στη συνέχεια χαθήκαμε συντεταγμένα στα στενά των Εξαρχείων πραγματοποιώντας συντόμου διαρκείας βόλτα προκειμένου διευκόλυνσης της πεπτικής δραστηριότητος, για να ακολουθήσουν στη συνέχεια χαώδεις κινήσεις παραπλάνησης των πεινασμένων κι αγανακτισμένων μεταπτυχιακών. Οι δυνάμεις των ΜΑΤ, πιστά αφοσιωμένες σε βίαιο φάγωμα διαφόρων κρεάτων έξω από το μαγαζί του δυνάστη Σάββα, δεν επιχείρησαν σε καμία περίπτωση την καταδίωξη μας, έπειτα κι από την σοσιαλιστικών ηθών εκπαίδευση που δέχθηκαν αυτές τις μέρες. Εν τη πάροδο σύντομης χρονικής περιόδου, βολεμένοι καθηγητές της έδρας και των ερευνών σε συνεργασία με τους μεταπτυχιακούς- παρέχοντες στους πρώτους την άμισθη εργασία τους, και τις Πρυτανικές Αρχές συγκεντρώθηκαν αυθορμήτως έξω από την πύλη και διετέλεσαν πρόχειρη συνέλευση που κατέληξε σε υπάκουη επιστροφή όλων στις θέσεις τους.

Φυσικά, όπως όλοι οι «δολοφόνοι», έτσι κι εμείς επιστρέψαμε μετά το πέρας ωρών στον «τόπο του εγκλήματος» για να βολιδοσκοπήσουμε αντιδράσεις, να εκτιμήσουμε τα αντανακλαστικά του ταξικού εχθρού και να γελάσουμε χαιρέκακα κι ειρωνικά. Εκεί, οι χωμένοι στις κομπίνες, νεκροθάφτες του προ της γενέσεως του πεθαμένου φοιτητικού κινήματος, περίμεναν με κράνη και παλούκια στα χέρια, πάσχοντες βαθύτατα από μανία καταδίωξης, το λεγόμενο «σύνδρομο της Μεσολογγίου». Πάνω στο στιγμιαίο θεαθήναι τα πνεύματα ανάψανε αμφίδρομα, όμως, η μιλιταριστική μας υπεροχή και τα παραπανίσια κιλά μας, οδήγησαν την κατάσταση σε άμβλυνση, με μετέπειτα υπογραφή συμφωνητικού (αντιστοίχου βεληνεκούς με το σύμφωνο Μολότοφ- Ρίμπεντροπ) που διασφάλιζε την ολομέτωπη επίθεση μας σε αυτούς και το δικαίωμα καταγγελίας στη συνέχεια από την πλευρά τους.

Εμείς, σαν Πεπτικός Αγώνας και λοιπές οργανώσεις, καταγγέλλουμε την επανειλημμένη συμπεριφορά τύπου θύματος, σαν προσωπική και πολιτική στάση, στάση που εν τέλει χαρακτηρίζει μια αναξιοπρεπή κι ηττοπαθή Αριστερά της συνεργασίας, της γκρίνιας και των εσχάτων εκπτώσεων. Θα ήμασταν σε θέση να συνεργαστούμε με αρκετά ικανά στομάχια εκ των κόλπων της, όμως, αυτά διαπνέονται από μια λάθος πολιτική λογική η οποία φθείρει σε καθημερινή βάση την αποθεματική τους ικανότητα, καθιστώντας τα αδύναμα και συνεπώς, ανίκανα να προχωρήσουν στην διεκπεραίωση μιας πιο μακρόπνοης στρατηγικής φαγοποτιού. Ασκούμε παράλληλα δριμύτατη κριτική σε συγκεκριμένους κύκλους των Εξαρχείων που εκμεταλλευόμενοι την στομαχική τους ανωτερότητα, στερούν πολύτιμη τροφή από τα στομάχια συμμαχικών δυνάμεων της Εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, υποτιμώντας και προσβάλλοντας συλλογικές διαδικασίες, τριβές και σχέσεις εντός του ευρύτερου κινήματος.

Όσο για τους μεταπτυχιακούς δούλους και τους καθηγητικούς μούλους- μελλοντικούς Πρυτάνεις, τα λόγια μας θα είναι τροφή προς σκέψη... κι όχι ότι κι ότι, αλλά αγγούρια. Δυστυχώς για εσάς, κερδοσκοπικά λούμπεν παράσιτα, κακοντυμένοι μουργόλυκοι της διαφθοράς, ο τεχνοκρατικός «Διαφωτισμός» σας θα συναντήσει ένα οδυνηρό τέλος. Όσο εσείς θα διδάσκετε την «φωτοβολούσα» νοοτροπία της αγοράς, αλλά και την απαραίτητη γνώση για την μερική στελέχωση αυτής, εμείς θα διδάσκουμε τις Σκοτεινές Τέχνες της Προλεταριακής Επαναστάσεως και την συλλογική αυτοπροστασία της τάξης μας (και των στομαχιών της) από τα σαγόνια της τάξης που απαρτίζετε, είτε υπερασπίζεστε, αφεντικά και προδότες! Μαζί με εσάς, θα αδυνατίσουμε και κάθε είδους απόγονο του φασιστικού υποείδους, τόσο πολύ που να χρειαστεί παροχή τροφής από τα εξουσιαστικά κέντρα της Unicef κι άλλων παρόμοιων οργανώσεων αστικής φιλανθρωπίας κι ελεημοσύνης.

Το οργισμένο κοντοσούβλι, εξάλλου, όπως γυρνάει στη σούβλα, θα πάρει τους πάντες αμπάριζα. Εξάλλου, το λεει και γνωστή αφίσα του κέντρου... «Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ πράσινοι, Ένωση Κεντρώων- Βασίλης Λεβέντης, Πολιτικοί Σταυροφόροι της Ορθοδοξίας, Χαρίζω χρέη- χαρίζω οικόπεδα, Κόμμα Ελλήνων Αλλοδαπών- Που ‘σαι Παπαδόπουλε, φίλοι του ανθρώπου κ.α., είναι ΤΟ ΙΔΙΟ συνυπεύθυνοι για την ανθρώπινη εξαθλίωση και την παρεμπόδιση του ξεδιπλώματος της αναρχικής προοπτικής». Είναι εγκληματίες, είναι ένα και τ’ αυτό με τους δολοφόνους ιμπεριαλιστές παγκοσμίως, είναι οι έμπρακτοι υποστηρικτές (και στον ίδιο βαθμό κιόλας) της πολεμικής του οικονομικού ιμπεριαλισμού κι η βασική αιτία των δεινών της ανθρωπότητας. Το κεφάλαιο έρχεται δεύτερο! Εξάλλου οι προηγούμενοι το δημιούργησαν κι όχι αντίστροφα, όπως λανθασμένα πιστεύουν εκατοντάδες θεωρητικοί, εκατομμύρια αγωνιστές και τα συναφή.

Τέλος, προειδοποιούμε για μπαράζ κατανάλωσης φαγητού και ποτού σε επόμενες επιχειρούμενες εκδηλώσεις και συνευρέσεις τέτοιου τύπου, όπως και για αναμενόμενο φάγωμα σάντουιτς μεγατόνων εντός ολίγων ημερών. Εάν δεν συμμορφωθούν οι φυσικοί κι ηθικοί αυτουργοί της πείνας στην καπιταλιστική κοινωνία, απειλούμε ενεργά ότι θα γίνουμε ΠΙΟ ΠΑΧΥΣΑΡΚΟΙ από ποτέ! Απαιτούμε αναδιανομή του φαγητού υπέρ των προλεταριακών στομαχιών κι όχι υπέρ των κοιλαράδων της αστικής τάξης. Το φαγητό να ανήκει στους παραγωγούς του κι όχι στους καπηλευτές της εργατικής αξίας. Να τα ΦΑΜΕ, πριν μας τα φάνε!

Η επανάσταση δεν γίνεται με άδειο στομάχι!

Καταβροχθίζουμε τον σάπιο κόσμο του σήμερα, για να αφοδεύσουμε τον δικό μας ελεύθερο κόσμο του αύριο

Πεπτικός Αγώνας

Νηστικοί Προλεταριακοί Πυρήνες

Παχύσαρκοι ενάντια στο Σύστημα

Σκοτεινοί Διδάκτορες της Επανάστασης

Μαύρο σ’ όλα, μη πετάς το μπουκάλι Κόκα Κόλα

ΚΚΕ(φαγητού)

Σερβιρισμένος Βραχίονας της 2^ης Τ.Δ- «Οπλισμένα Μαχαιροπίρουνα»

Τάγμα Εργαζομένων στον ΟΤΕ- «Κάνω δύο δουλειές»

★

Διαλεκτικός Βηχισμός

Ο περσονισμός κι η πολιτική φωτογονία μέσα από τις ιδεολογικές νεφέλες των εναλλασσόμενων ταυτοτήτων.

Όπως μας διδάσκει το πολιτικό ρεύμα του Διαλεκτικού Βηχισμού, αποτελεί μεγάλο προσόν για έναν επαναστάτη να χαίρει της δυνατότητας εναλλαγής προσωπικοτήτων, οι οποίες οφείλουν να βρίσκονται σε συνεχή διαλεκτική σχέση μεταξύ τους. Ο αλύγιστος τροτσκιστής, Υιός του Τεταρτοδιεθνισμού, Παναγιώτης Βήχος ο Α’, εμπνευσμένος από τις ιερές Γραφές του Λέοντα Τρότσκι, μας εισάγει μέσα από τα συγγράμματα του στο φωτεινό μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσει το πνεύμα ενός επαναστάτη για να πραγματώσει αυτήν την εσωτερική συμφωνία των πολλών αντικρουόμενων εαυτών κι εν τέλει, να οδηγηθεί στην χειραφέτηση του, την απελευθέρωση του, δηλαδή, από τα δεσμά της λογικής και της σωφροσύνης.

Το Τριαδικό Δόγμα (Βήχος, Αέρια, Ήχος) μας διδάσκει πως μέσα από την εκπομπή αερίων και την αφόδευση, περνάμε από την παθητική αναπαραγωγή στην ενεργητική σχιζοφρένεια. «Πρώτα ενεργούμαστε και μετά ενεργούμε» επισημαίνει ο Άγιος Βήχος της Πετρούπολης σε ένα από τα σπάνια δοκίμια του που διασώθηκαν λερωμένα με περιττώματα του στους καμπινέδες του Κρεμλίνου.

Ο φωτοπεριοδισμός των προσωπικοτήτων κι η διπλή υποκειμενική όψη της διττής φαινομενικής φύσης του τροτσκιστικού προσανατολισμού (κι άλλα καταστασιακά κουραφέξαλα).

Ο μεγάλος επαναστάτης, Π. Βήχος, γράφει στο «Τι να κάνουμε; (αφού μας τελείωσε το χαρτί υγείας)»: «Η εναλλαγή των περσόνων οφείλει να διαπνέεται από μια περιοδικότητα, καθορισμένη από τον ίδιο τον σχιζοφρενή, όπως και να λαμβάνει χώρα στα πλαίσια ζυμώσεων και διαλόγων. Ειδάλλως, κανένα πολιτικό όφελος και καμία χρηστική αξία δεν μπορεί να καρπωθεί από αυτήν την πράξη...». Αυτά τα αείμνηστα λόγια του πεφωτισμένου βεζίρη της προλεταριακής «Βαγδάτης» έρχονται να ενισχύσουν φυσικά τις δομικές θέσεις αρχής της αυτού μεγαλειότητας και Χαλίφη του Χαλιφάτου των προλεταριακών μαζών, Σ. Μάτσα (ή Μιχαήλ, όπως τον αποκαλούν χαϊδευτικά οι εργατικές λαϊκές μάζες).

Ο Που Βου, μαζί με τον Σου Μου, ως δίδυμοι «Βούδες» του Τροτσκισμού, εμβαθύνουν με ιδιαίτερη αφοσίωση στην διαλεκτική σχέση περσονισμού και γραφικότητας, παράγοντες που οφείλει να σταθμίσει ο επίδοξος αναζητητής της επαναστατικής- τροτσκιστικής αλήθειας. Η διπλή υποκειμενική όψη αναφέρεται στην αλλαγή της κοινωνικής οπτικής και της πολιτικής σκοπιάς διαμέσου της αλλαγής προσωπικότητας, κοινώς, εαυτού, έτσι ώστε ο ακροατής να δύναται να αποκωδικοποιήσει τους φαινομενικά γραφικούς λόγους των μεγάλων ηγετών και να κατανοήσει την υποθαλπόμενη επικινδυνότητα αυτών (ενώ αντίθετα ο Καπιταλισμός αδιαφορεί...).

Η διττή φαινομενική φύση αναφέρεται στους επιφανειακά υπαρκτούς δύο δρόμους, αυτόν του Που Βου κι αυτόν του Σου Μου. Μόνο ο διαλογισμός της λεκάνης μπορεί να οδηγήσει τον επίδοξο Τροτσκιστή να αναγνωρίσει την μοναδικότητα του ΕΝΟΣ δρόμου, της μοναδιαίας υπόστασης της επαναστατικής αλήθειας, του γεγονότος, δηλαδή, ότι Πατήρ (Σ.Μ) και Υιός (Π.Β) είναι ένα και τ’ αυτό. Για τα λοιπά καταστασιακά κουραφέξαλα βλ. «Η Επανάσταση της καθημερινής αφόδευσης», «Το θέαμα της Κοινωνίας», «Τρομοκρατία ή ΕΕΚ», «Χωροταξία του Λεκανο-πεδίου», κ.α.

Η αλήθεια

«Η αλήθεια βρίσκεται στο ΕΕΚ, στο Πολιτικό Καφενείο, στο Κόμμα που θα αυτοδιαχειριστεί την παραγωγή για τους εργάτες κι όχι στους Sex Pistols, όπως μεθοδευμένα, χρόνια τώρα, σας παραπλανεί η Καπιταλιστική μηχανή μέσα από την γνωστή προπαγανδιστική της ταινία.», δηλώνει ο Σ. Μιχαήλ σε τιμητική του παρεύρεση στο συνέδριο της Βόλβης, όπου το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί τους πρώτους του σοσιαλιστικούς διασκελισμούς, υπό την εποπτεία πάντα, του μεγάλου Πατέρα, Σάββα. «Είμαι, όποιος θέλω και θέλω, όποιον είμαι» θα δηλώσει λίγο αργότερα σε δικτυακή ομιλία του, ο σοφιστής του Τεταρτοδιεθνισμού, Π. Βήχος, διαγράφοντας ομόφωνα (1000 ψήφοι, 1000 περσόνες) το απολωλώς πλέον πρόβατο και πάλαι ποτέ σύντροφο του, Ανατροπέα.

Στο σήμερα, φήμες θέλουν κρίση να γρονθοκοπεί το ιστορικό Κόμμα, έπειτα κι από τα χαμηλά εκλογικά ποσοστά του, και τους δύο δασκάλους του Τροτσκισμού να διασταυρώνουν τα λεκτικά τους ξίφη σε μια κούρσα πολιτικού κορεσμού και θανάτου για την διαδοχή του Θώκου. Έντονα τα πυρά του Σ. Μιχαήλ προς τον Π. Βήχο, όπως διαφαίνεται από τις δηλώσεις του. «Για να κάνεις την Επανάσταση, πρέπει να έχεις Α... Αφάνα!», βαυκαλίστηκε ο παραμελημένος ηγέτης, τιθέμενος εμφανώς υποτιμητικά απέναντι στην αδυναμία εναγκαλισμού των προλεταριακών μαζών από τον «σύντροφο» και πλέον εσωτερικό αντίπαλο του. «Ότι γυαλίζει, δεν είναι χρυσός... είναι καράφλα, ένδεια επαρκούς τριχωτής εκτάσεως και συνεπακόλουθα φτώχια πολιτικών κριτηρίων», συνέχισε, χλευάζοντας τον.

Από την άλλη, ο Π. Βήχος απάντησε με ιδιαίτερη απαξίωση και ηπιότητα στους τόνους. «Η νηνεμία του Πολιτικού μου Γραφείου είναι η κατάσταση πριν από το ξέσπασμα του περσονικού Κυκλώνα μου. Δεν θα ξέρει με ποιόν μιλάει ο κ. Μιχαήλ...», προειδοποίησε και συνέχισε, λέγοντας: «Εγώ δημιούργησα τον Σάββα. Είναι άλλη μια περσόνα μου που της προσέδωσα ψυχή και σώμα μέσα από τον δικτυακό μου τόπο συνεύρεσης των προσωπικοτήτων μου. Μια μέρα, ζορίστηκα ιδιαιτέρως εις τας οικείας μου, καθήμενος άνωθεν του μαξιλαρακίου της λεκάνης και ενεργούμενος με χαρακτηριστική δυσκολία, με αποτέλεσμα να προσευχηθώ εις τον μεγάλο Λέοντα Τρότσκι τον Μεγαλόκαρδο να με βοηθήσει σε αυτή τη δύσκολη στιγμή και με μόνο αντάλλαγμα να ζωντανέψω τον Σάββα (κάτι που ο Λέοντας ο Λεοντόκαρδος πολύ επιθυμούσε). Έτσι, γεννηθείσας τοιούτος, αφοσιώθηκα στην θεωρητική του κατάρτιση και δαύτος έστρεψε το γνωστικό του οπλοστάσιο εναντίον μου εν κατακλείδι... Αίσχος, Ωιμέ, τι αίσχος!».

Ιδεολογικό Όργανο της 2ης Τ. Δ



Θεωρητικοί πυρήνες παραχάραξης του Τροτσκισμού



Λέσχη Εγκληματιών της Ιστορίας



★

Φέτος, να το ρίξω; Άραγε; Μήπως; Ίσως; Αξίζει;

Φέτος, οι εκλογές έχουν όνομα! Μη σκέφτεσαι άλλο...

Κι η Κουμουνδούρου από πίσω!

Οι νέες αποκαλύψεις μας για την ιστορική συμμαχία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με την Α. Παπαρήγα να είναι ο πραγματικός Ρούσβελτ, τάραξαν τα στάσιμα νερά της Κουμουνδούρου, αναγκάζοντας την να φέρει στο φως φωτογραφίες του Α. Τσίπρα από το 1916 και τις ομιλίες του στα έδρανα του Κρεμλίνου. Ο Αλέξης φαίνεται να κρατάει τα ηνία της παλαιότητας...

Όταν ο πρόεδρος του Συν ρωτήθηκε για το πως διατηρείται τόσο νέος έπειτα από 93 χρόνια, μας παρέπεμψε στα θαύματα του σοσιαλισμού, την απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων και την εφεύρεση του φίλτρου νεότητας.