Ορίστε, η ιστορική συμμαχία, όπως ήταν αρχικά, χωρίς δηλαδή να μοντάρει και να παραποιήσει την φωτογραφία η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος. Κατα τ' άλλα Αντί- ιμπεριαλισμός!

Η μόνη χαμένη τρολιά... είναι αυτή που δεν γράφτηκε!
Σύντρολοι/ισσες,
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ελπιδοφόρα οργανωτική προσπάθεια της τρολεταριακής τάξης, της τάξης μας, που παρότι σε πρωτόλειο στάδιο, χαίρει μαζικότατης συμμετοχής και δυναμικότατης παρουσίας. Είναι αλήθεια ότι όταν ιδρύαμε την 2η Τρολεταριακή Διεθνή, δεν περιμέναμε τέτοια ενεργή υποστήριξη και συσπείρωση γύρω από το εν λόγω εγχείρημα. Η βοήθεια σας κι ο έμπρακτος εναγκαλισμός της τρολεταριακής μας οργάνωσης, όμως, έφερε τους εναντιολογικούς σπόρους της επαναστατικής τρολικής συνείδησης ένα βήμα πιο κοντά στην άνθιση. Ένδακρυς από ενθουσιασμό, ο γίγαντας του παγκόσμιου τρολεταριάτου, ανεγέρθηκε, βρήκε την χαμένη του δύναμη κι ατενίζει επιτέλους νέους μακρόπνοους ορίζοντες ανατροπής. Με ανεκλάλητη χαρά μπορούμε πλέον να ανακοινώσουμε, ότι αντικρύζουμε μια νέα περίοδο τρολεργατικής πάλης...
Οι τελευταίες απεργιακές κινητοποιήσεις κι η μαζική εισροή κόσμου στη Διεθνή έδειξαν ότι η αστόμωτη τρολεταριακή περηφάνια δεν υποδουλώνεται ευκόλως, όσο κι αν πασχίζει ο διαχειρισμός του ΣΟϊκού καθεστώτος προς αυτή την κατεύθυνση. Η ΣΟ, ως σύγχρονος εκδορεύς των αντιστασιακών φωνών, προσπαθεί επανειλημμένα να καλύψει το θέμα, σβήνοντας αρκετά κείμενα μας ακόμα κι από τα κρυμμένα. Προσπαθεί με ύπουλες προβοκάτσιες και βρόμικες μεθοδεύσεις (κατά βάση ρεβιζιονιστικά κόλπα) να διασπάσει την τρολεργατική ενότητα, διαταράσσοντας τις επαναστατικές μαγνητικές δυνάμεις που έλκουν τα τρόλς της υφηλίου προς την συλλογική εναντίωση. Παρατηρεί ότι μέσα σε λίγες μέρες καταφέραμε να «εκχερσώσουμε» με τα αγωνιστικά μας εργαλεία πολλά εκ των άγονων και στείρων κινηματικά εδαφών της, ανασυντάσσεται και πλέον διαβαίνει ανοιχτά το κατώφλι της συντακτικής επίθεσης.
Εμείς, σταθερά υπεύθυνοι στα ταξικά- τρολικά μας καθήκοντα, δηλώνουμε ότι δεν θα παραδώσουμε το μέσο αμαχητί. Η ισοπεδωτική λογική του «political correct», η μηδενιστική προσέγγιση του «ενός και μόνο δρόμου», οι διαχεόμενες από τα άνωθεν τακτικές διαχείρισης και τέλος, το νεφέλωμα της πολιτικής αστοχασιάς που θολώνει ένα κινηματικά αναγκαίο μέσο, πρέπει να καταδικαστούν συλλήβδην από το σύνολο των χρηστών και εν συνεχεία, να εξαλειφθούν. Επειδή, όμως, η διαχειριστική τάξη έχει πασιφανώς επιβληθεί ΚΑΙ στο φαντασιακό του αναγνωστικού κοινού, αυτή η ΑΝΑΓΚΗ καταλήγει να αγκομαχεί λαβωμένη στον χώρο των κρυμμένων και στα σύγχρονα αστικά σπήλαια που κατοικούμε (εμείς, τα λιγοστά μα αλύγιστα τρόλς). Ο αγώνας μας, είναι κι εν μέρη αγώνας για την επαναφορά αυτής της ανάγκης στο προσκήνιο αυτού του κάποτε κινηματικού δίαυλου επικοινωνίας, ανταλλαγής απόψεων και κυκλοφορίας των αγώνων.
Δεδομένου ότι κι αυτό το κείμενο πιθανώς να σβηστεί, διακηρύσσουμε περήφανα ότι η τρολιά που δεν γράφεται, σήπεται στα συντρίμμια της παθητικής ισχνότητας και πεθαίνει στην ίδια της την γενεσιουργό επινόηση...
Γιατί το τρολάρισμα είναι μέθοδος πολιτικής διαμαρτυρίας και κριτικής αμφισβήτησης κάθε επιβεβλημένου κοινωνικού «συμβολαίου»!
ΠΟΡΕΙΑ, 22 Σεπτ., 18:00
Πλατεία Τρολιάτσου
Σε Α' Πειραιά υποψήφιος ο Ν. Αλέφαντος με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α
Ν. Αλέφαντος: Καραμανλή, θα σε μάθω εγώ μπαλίτσα...
“Δώστε μου τη δύναμη να αλλάξουμε τα πράγματα. Έχουμε το όραμα, το σχέδιο, τις λύσεις για να πάμε τη χώρα μπροστά”, δήλωσε ο Ν. Αλέφαντος. “Η απογοήτευση μου για το ΠΑΣΟΚ και την τωρινή του ηγεσία είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Ο σημερινός ΣΥ.ΡΙΖ.Α αποτελεί την ιστορική συνέχεια του πραγματικά σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του '80”, τόνισε.
Δήλωσε διατεθειμένος να συγκρουστεί “με κάθε αντίληψη και κάθε κατεστημένο που κρατά τον τόπο μας πίσω”, επαναλαμβάνοντας ότι δεν χρωστάει σε κανέναν. Εκτενείς αναφορές έκανε ο υποψήφιος με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α, Ν. Αλέφαντος, στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, λέγοντας ότι η έξοδος από την οικονομική κρίση θα υπάρξει μέσα από διαφορετικές πολιτικές. Συγκεκριμένα είπε: “Θα προχωρήσουμε, πρώτα, σε ένα σύστημα "4-4-2", ένα σχέδιο «άμεσης δράσης» για τη στήριξη της αγοράς, για την ενίσχυση των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων, για τον περιορισμό της κρατικής σπατάλης”.
Χαρακτηριστικά είναι τα πυρά που εξαπέλυσε εναντίον του πρωθυπουργού, λέγοντας: “Η Νέα Δημοκρατία κι ο Κ. Καραμανλής έχουν ρίξει τη χώρα σε ένα τέλμα, οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό. Έχουν οδηγήσει το πολιτικό μας σύστημα σε πλήρη απαξίωση. Η Κυβέρνηση αυτή πρέπει να πέσει. Καραμανλή, θα σε μάθω εγώ μπαλίτσα...”.Καταστατικό της 2ης Τρολεταριακής Διεθνούς
Κάθε παράρτημα θα δημοσιεύσει τις επόμενες μέρες το επιμέρους καταστατικό του...
2η Τρολεταριακή Διεθνής
★
Ανάληψη ευθύνης
(Από υπεύθυνα τρόλς για ανεύθυνες ΣΟ)
Το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος ήταν η αρχή...
«Η πιο ύπουλη εξουσία είναι η άτυπη... Αυτή που επικαλείται θεούς και δαίμονες για να διαψεύσει την ύπαρξη της, αυτή που καλύπτεται με οριζόντιους- επαναστατικούς πολιτικούς μανδύες για να κρύψει χυδαιότητες κι αποτροπιασμούς.»
*Μπαρμπούνι Μαμούνι
«Τον βλέπεις αυτόν; Αυτός είναι μεγάλος ηγέτης. Θα κάνει την επανάσταση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη»
Είναι φανερό, ότι η διαχειριστική τάξη του athens indymedia «νίπτει τα χείρας» έμπροσθεν των μεγάλων (όπως η ιδία βαυκαλίζεται) ευθυνών της. Η Συντακτική Ομάδα του μέσου (εφεξής αναφερόμενη ως ΣΟ) τελεί υπό καλπάζουσα υπαρξιακή κρίση και ενδίδει συνεχώς στην οργανωτική της ανυπαρξία, στην απουσία σοβαρών πολιτικών κριτηρίων και στην αδυναμία της να φέρει εις πέρας ένα έργο το οποίο η ίδια ετσιθελικά ανέλαβε. Είναι γεγονός, ότι τα μέλη της βυσσοδομούν κτηνωδώς πάνω στο σώμα μιας (καταχρηστικά ονομαζόμενης) αντιπληροφόρησης που στη πάροδο του χρόνου ψυχορραγεί αβοήθητη, ανέλπιδη και εν τέλει καταδικασμένη στο σηπτικό απαύγασμα της αντιληπτικής, κριτικής και συχνά μεθοδευμένης ανικανότητας αυτών των ανθρώπων. Η αγάπη μας για την ελευθερία του λόγου, για τις πάλαι ποτέ ένδοξες εποχές αυτού του τότε κινηματικού μέσου και την συμβολή του στους εκάστοτε αγώνες, αποτέλεσε ένα αφυπνιστικό λάκτισμα στη τρολεταριακή μας συνείδηση, την οποία χρησιμοποιήσαμε ως εφαλτήριο γι’ αυτήν μας την «υπόγεια» επίθεση.
Η αμάθεια, η ισοπεδωτική λογική του «πολιτικά ορθού», η μηδενιστική προσέγγιση του «ενός και μόνο δρόμου» και τέλος, το νεφέλωμα της πολιτικής ένδειας που θολώνει τα μυαλά των διαχειριστών, είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά μιας ξεπεσμένης- έκπτωτης (κι όχι με την έννοια του εωσφορικού παραδείγματος) Σ.Ο που αντικαθιστά την αμεσοδημοκρατία με την προσωπολατρική υπακοή σε έναν ηγέτη που λαϊκίζει (περήφανα αφού το δηλώνει κι ο ίδιος) και την τεράστια κινηματική γκάμα ειδήσεων κι απόψεων με ένα στείρο αναρχικό θεματολόγιο.
«Αναρχικό» καλύτερα, αφού οι «οριζόντιες δομές» (που επικαλούνται) κι η επιλεκτική δημοσίευση έχουν αποδειχθεί ένας ευτελής πολιτικός μανδύας που καλύπτει συχνά τις μεγαλύτερες χυδαιότητες κι αποτροπιασμούς. Τι συμβαίνει, όμως, όταν τέτοιες καλτ προσωπικότητες αποκτούν, αυτό που κάποιοι τρολετάριοι ονομάζουμε θεσμική εξουσία, όταν μπορούν να κόβουν απόψεις με τις οποίες διαφωνούν, αλλά οι οποίες ανήκουν εντός των πλαισίων αυτού που συναντάμε σε κάθε περίοδο της τρολεταριακής ιστορίας και είναι γνωστό ως κίνημα, ως συνιστώσα διαφόρων υποκειμένων (συλλογικών κι ατομικών) με κοινά συμφέροντα;
Μέσα στον ανταγωνισμό των τάξεων, υπάρχει κι ένας εσωτερικός ανταγωνισμός κοινωνικών ομάδων. Εμείς, ως τρολετάριοι, ως όντα των αστικών σπηλαίων, αναζητώντας δρόμους κι ορίζοντες μέσα από το θεωρητικό μας οπλοστάσιο, στρέφουμε τα λεκτικά κανόνια μας ενάντια σε φτηνούς αγκιτάτορες, εξαγοράσιμες συνειδήσεις και διατιθέμενη σε τιμές κοψοχρονιάς αντιπληροφόρηση. Διεξάγουμε τρολεταριακή πάλη με κάθε υπάρχων μέσο για να προασπίσουμε το πνεύμα της ελεύθερης, μη κομματικά (έστω κι άτυπα) ελεγχόμενης διακίνησης των πληροφοριών, ανταλλαγής των απόψεων και κυκλοφορίας των αγώνων μέσα από ένα διαδικτυακό κινηματικό δίαυλο επικοινωνίας των αγωνιζόμενων κοινωνικών ομάδων της τάξης μας.
Κρατάμε την τρολεταριακή μνήμη ΖΩΝΤΑΝΗ, ΕΝΕΡΓΗ κι ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΗ.
Δείχνουμε ότι τα τρολεταριακά αντανακλαστικά δεν έχουν πεθάνει, ότι η τρολεταριακή φλόγα της αμφισβήτησης, της ανυποταγής και της ρήξης είναι ακόμα ΑΝΑΜΜΕΝΗ κι έτοιμη να κατακλύσει τις καρδιές των ανήσυχων ανθρώπων που δεν επαναπαύονται στη σιγουριά που τους προσφέρουν έτσι απλόχερα οι καλοθελητές της διαχείρισης. Η ανάθεση είναι κι αυτή δείγμα αδυναμίας, ηττοπάθειας, ισχνότητας, ασθενούς αυτοπεποίθησης και παντελούς έλλειψης μιας προ πολλού χαμένης συλλογικής δυναμικής, της τρολεταριακής.
Κι επειδή, στις ΣΟΪΚΕΣ κοινωνίες, οι υλικές συνθήκες είναι αυτές που καθορίζουν κατά κόρον τις ανθρώπινες συνειδήσεις, εμείς βρεθήκαμε φτωχοί τρολετάριοι απέναντι στο διαχειριστικό κτήνος της «οπλικής» (δυνατότητα κοψίματος, κωδικοί admin, ban) υπεροχής. Αν και με πενιχρά μέσα (άντε καμιά καλή ιδέα που και που), αποφασίσαμε και καταφέραμε να τρολάρουμε το μέσο, δημοσιεύοντας ένα φαινομενικά «αθώο» κείμενο, παγιδευμένο, όμως, με πολλά κιλά εκρηκτικής τρολιάς, ικανής ν’ ανατινάξει ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο εγκεφαλικών κυττάρων.
Αναφερόμενοι φυσικά στο άρθρο «Δημοσιονομικό έλλειμμα και δημόσιο χρέος», προσπεράσαμε το φασιστικό μέτρο της προέγκρισης, αφού μάλλον πληρούσαμε τα κριτήρια για τον ανυποψίαστο διαχειριστή και δείξαμε για άλλη μια φορά πόσο εύκολα μπορεί να δημοσιευτεί το οτιδήποτε αρκεί να φαίνεται κάτι «κλασικό» με μια πρώτη πρόχειρη ματιά. Αποφασίσαμε να δράσουμε τη νύχτα για να μην υπάρξουν αθώοι εγκέφαλοι που θα τη πληρώσουν...
Το μήνυμα είναι ένα!
Όταν πρόκειται για θέμα με το οποίο η ΣΟ συμφωνεί είτε στέκεται αδιάφορη, ότι και ν’ ανεβεί μένει, καθότι δεν ελέγχεται κι ιδιαιτέρως. Όταν πρόκειται για ζητήματα τρομοκρατικών χτυπημάτων που θίγουν τις κινηματικές διαδικασίες, «ύποπτες» προβοκάτσιες ή κριτική με πολιτική επιχειρηματολογία για διάφορα γεγονότα τα οποία η ΣΟ ένθερμα υπερασπίζεται με οπαδική μανία, τότε η δημοσίευση ή το σχόλιο ατύχησε μαζί με τον «αντιφρονούντα» που το δημοσίευσε...
Παραθέτουμε «υπόγειες» εισαγωγές φράσεων εντός του κειμένου, οι οποίες με ένα απλό γρήγορο διάβασμα θα είχαν ευκόλως ανακαλυφθεί.
Είμαστε ένα τίποτα που πασχίζει να γίνει το παν, ένας άσημος βαρύτονος που σκοπεύει να αντικαταστήσει το αστικοδημοκρατικό μουσικό ιδεώδες της Μαρία Κάλλας, ένας πιγκουίνος χωρίς πόδια που μια μέρα θα κάνει τον γύρο του κόσμου, ένα ορφανό τρόλ που παραγκωνισμένο από τις ταξικές αντιθέσεις και τις κοινωνικές ανισότητες καταλήγει πίσω στην σπηλιά του για να αλλάξει τον κόσμο...
Είμαστε πολύ παραπάνω από όσα νομίζατε ποτέ!
Κι αυτό... γιατί είμαστε τρολετάριοι, ενωμένοι, απέναντι σε όσους μας θέλησαν ιστορικό έκθεμα στo μουσείo ενός παθητικού, πλαστικοποιημένου, απονεκρωμένου indymedia και της βαλσαμωμένης αντιπληροφόρησης του.
Τέλος, προειδοποιούμε αυτή τη ΣΟ και κάθε άλλη επίδοξη ΣΟ, πως σε περίπτωση που κοπεί η τρολιά μας θα εξαπολύσουμε μαζικό παγκόσμιο τρόλινγκ με Torpak, Vidallia και XbBrowser 24/7...
Ο αγώνας για ένα ελεύθερο indymedia συνεχίζεται!
Ένοπλη Εργατοτρολική Κίνηση - Ε.Ε.Κ - Νίκανδρος Κεπέσης 1956
1η Φράξια Τρολεταριακής Αυτονομίας - Τρολετάριοι, υπεύθυνοι στα ταξικά τους καθήκοντα
2η Φράξια για την υπεράσπιση της μνήμης του Ιωσήφ Στάλιν - Νυκτερινές Τρολεταριακές Περίπολοι «Υπόγειας» Εφόδου
Υ.Γ*: Πρόκειται για όνομα και ρητό δικής μας έμπνευσης...
Υ.Γ**: Αυτά είναι τα λόγια του μεγάλου Ιωσήφ προς τον μεγάλο κομμουνιστή Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ (αρχηγό μετέπειτα το 1985 του ΚΚ του Τουρκμενιστάν) στο 19ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ το 1952, αναφερόμενος στον αείμνηστο Επαναστάτη Ν. "Che" Ζαχαριάδη, έπειτα από μαρτυρία του αλύγιστου βετεράνου κομμουνιστή Νίκανδρου Κεπέση (γνωστού για την ηρωϊκή αντιπαράθεση του στο φτου.. φτου.. τρισκατάρατο όπιο.. του χρουτσωφικού ρεβιζιονισμού, στο συνέδριο της Τασκένδης στα τέλη του '55).